รีวิวหนัง – Page 6

หนังสยองระทึกขวัญ ซึ่งก็ไม่ได้มีพลอตที่ใหม่อะไรนักหรอก แต่ถือว่างานบท ทำได้ดีกว่าที่คาดไว้

จริงๆ แล้ว เหล่าตัวละครก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรที่ดูน่าหงุดหงิด หนังวางเหตุวางผลไว้ประมาณหนึ่งที่พอจะยอมรับกันได้ และตัวละครเด็กนรกตัวเด่น ก็เล่นเก่งดี (แม้ยังไม่สาแก่ใจเท่า เด็กหญิงจิตป่วนใน “Orphan”)

แต่ที่รู้สึกตะหงิดๆตลอด คือ คนเล่าหนัง(ผู้กำกับ) เล่าได้เรียบๆเรื่อยๆ และไม่สามารถทำให้หลายๆจุดที่สำคัญในหนัง มีความหมายต่อช่วงท้ายเรื่องได้

น่าเสียดายเสียจริงๆ เพราะผลพวงเหล่านี้มันกระทบกับการเลือกจบของหนังอย่างจังๆ
กลายเป็นหนังที่ทั้งไม่ใหม่ และไม่ได้น่าตื่นเต้นเท่าไหร่ หากเทียบกับหนังเด็กนรกอีกหลายๆเรื่อง

แต่ถ้าใครเป็นคอหนังทริลเลอร์ สยองขวัญ ก็อาจจะชอบ เพราะบรรยากาศในหนังก็สร้างความหวาดระแวงสำหรับคนขวัญอ่อน

รีวิวหนัง: The Prodigy

รีวิวหนัง

รีวิวหนัง: Escape Room

February 23, 2019April 17, 2019 funkokingthailand

ได้ดิบได้ดีในความครีเอตแต่ละห้องออกมาให้มีเอกลักษณ์เฉพาะ ทว่าดันเร่งเครื่องจนด้านตัวละครคว้าน้ำเหลวไปเสียหมดแม้แต่ตัวเอกเองก็เถอะ สกรีนไทม์เยอะกว่าคนอื่นเขาก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีอะไรให้เข้าถึงนัก งานนี้เลยได้ความบันเทิงลุ้นระทึกกับปริศนาแบกเอาไว้แทบตลอด แล้วมาดิ่งอีกทีในช่วงท้ายที่แผ่วลงไปชัดเจน เหมือนมันจะพีคก็ไม่พีค อย่างไรก็ดี ทั้งหมดทั้งมวลมันก็แทบจะมองข้ามไปได้หากพิจารณาความระทึกขวัญที่ผู้กำกับเนรมิตมาให้ในแต่ละซีนแล้วแม้พวกรายละเอียดต่าง ๆ อันจำเป็นต่อมิติอื่น ๆ จะไม่ค่อยมีนักก็เถอะ อารมณ์รวม ๆ มันก็คือหนังผ่านด่านไปเรื่อย ๆ ที่ถือว่ารู้งานตัวเองอยู่ในระดับที่น่าพอใจ ใครหาอะไรตื่นเต้น ๆ ชวนลุ้นระดับกลางไปจนถึงจิกเบาะก็ตีตั๋วดู Escape Room ได้เลย ได้อรรถรสแน่นอนไม่เสียของสำหรับด้านนี้ เพียงแค่อย่าคาดหวังความลึกของเนื้อหากับเหตุผลอะไรบางประการก็พอ

รีวิวหนัง

รีวิวหนัง: Friend Zone ระวังสิ้นสุดทางเพื่อน:

February 23, 2019April 17, 2019 funkokingthailand

ช่วงแรกอาจจะหลวม ๆ ไปสักนิดจนจูนไม่ค่อยติดด้วยเหมือนยังหาทิศทางตัวเองไม่เจอจนหลุดที่หลุดทางไปเสียหน่อย พอเข้าองก์ 2 นี่อัพระดับตัวเองไปเรียบร้อยกับความขำขันที่ลงรอยขึ้น พาร์ตจี๊ด ๆ ที่ถ่ายทอดได้ดีขึ้น 2 นักแสดงนำนี่สุดจริงทั้งคู่ แบกเก่ง แอ็คติ้งเยี่ยม มีจุดนึงที่ถึงขั้นอยากปรบมือให้ “ใบเฟิร์น” คืออินเนอร์นางสุดมากแบบสัมผัสได้ของแท้ กระนั้นเรื่องราว “โซนเพื่อน” ในนี้ก็ไม่ต่างกับดาบ 2 คมที่บางทีก็รู้สึกทะแม่ง ๆ ไปกับสถานการณ์ เข้าใจถึงความจงใจเกินจริงเพราะด้วยด้านคอเมดี้แหละ แต่พอมันตกผลึกแล้วหรือแม้แต่ในขณะรับชมก็ยังมีอะไรเหวอ ๆ ซึ่งมันไม่ลงรอยกับหลักของโลกแห่งความเป็นจริงจนแบบว่า “แบบนี้ก็ได้รึ” เป็นบางครั้ง หรือจะบอกว่าหลายครั้งก็ได้อยู่ ทว่ามันไม่ได้พาหงิดใจอะไรเบอร์นั้นหรอก อย่างไรเสียนี่ก็ไม่ต่างอะไรกับการเนรมิตโลกแปลก ๆ ขึ้นมาใหม่ที่มันชวนบันเทิง + ซึ้งไปกับสถานการณ์ของเพื่อนอันประดุจคู่ชีวิตผู้แทบต้องตัวติดกันอยู่ตลอดเวลา ถึงท้ายที่สุดจะไม่ได้อินแรงกับหนัง แต่ยังยอมรับถึงความแม่นยำในการกำกับนักแสดงซึ่งเป็นจุดชูโรงที่ไปสุดจริง ๆ ใครหาอะไรบันเทิง ๆ ฉบับน่ารักน่าจะตกหลุมรักกับเรื่องนี้ได้ไม่ยาก

Action, รีวิวหนัง

รีวิวหนัง: GLASS

January 1, 2019April 17, 2019 funkokingthailand

เรื่องราวของชาย 3 คนที่ถูกจับมารวมกันที่โรงพยาบาลจิตเวชแห่งหนึ่งเพื่อรักษาชายสามคนให้เลิกคิดว่า พวกเขามีพลังพิเศษเหมือนฮีโร่ในหนังสือการ์ตูน โดยมี David Dunn ชายผู้แข็งแกร่งและมีคุณธรรม ต่อมาก็คือ Kevin Wendell คือคนที่มี 23 บุคลิก แต่บุคลิกที่ชื่อว่า The Beast เขาจะเป็นสิ่งที่บ้าคลั่งและจะออกล่าดั่งสัตว์ป่า และสุดท้ายถึงแม้เขาจะนั่งรถเข็นแต่สมองของเขามีสติปัญญาที่ฉลาดหลักแหลมและเป็นนักวางกลยุทธ์ เขามีชื่อว่า GLASS…

บอกเลยเรื่องนี้แม่งบ้ามาก บ้าในความที่ดีนะ เราเห็นหนังซุปเปอร์ฮีโร่มาเยอะแต่เราจะไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้แน่นอน คือมันดีตั้งแต่ Unbreakable แล้ว และยิ่งมาเห็นว่าตัวละครอย่าง Kevin Wendell จากเรื่อง Split มาอยู่ในจอเดียวกันกับตัวละครจาก Unbreakable และการแสดงของ James McAvoy เขาทำได้เยี่ยมกว่าใน Split เลยทีเดียว มีความซับซ้อน เพราะด้วยหลายบุคลิก แต่นั้นก็เหมือนกับดาบสองคม ที่เรารู้สึกว่าตัวละครอย่าง Kevin มันกลบตัวละครอย่าง Mr.Glass และรวมถึง David Dunn เราเลยรู้สึกว่าตัว Kevin มันเด่น เพราะด้วยการแสดงนั้นแหละ แต่ความดีงามในเรื่องเลยคือการที่ได้เห็นการเจอหน้าของทั้ง 3 คน มันมีหลายๆอย่างต่างกันแต่ก็ต้องมาเจอกัน การตัดฉากทำมาได้โอเค เหมือนเขาจะทำให้เราสยองนะ แต่เรารู้สึกว่า ตื่นเต้น โดยรวมแล้วเรื่องนี้เป็นการจบ จบแบบดีเลย แต่ก็ยังไม่ดีเท่า Unbreakable