บทคือดีงามพระรามแปดมาก ประเด็นมาครบทั้งเรื่องปัญหาครอบครัว สีผิว ความสัมพันธ์ ความเชื่่อเนื้อเชื่อใจกัน และอื่น ๆ เรียกได้เลยว่าเจาะลึกจริงจังพร้อมทะลวงแหลกลานทุกภาคส่วน แต่… มันดันมาตกม้าตายด้านการ “กำกับ” นี่แหละ ทุกครั้งที่มีฉากอารมณ์หนัก ๆ ฉากนั้นจะอุดมไปด้วย “การปรุงแต่ง” มันรู้สึกจัดฉากไปหมดจนไม่มีอารมณ์ร่วมด้วย มิหนำซ้ำยังกลายเป็นหงุดหงิดใส่แทนเสียอย่างนั้น การถ่ายทำก็เหมือนมือสมัครเล่น วางเฟรมแปลก ๆ ประดุจงานรีบทำส่งอาจารย์ เกรดสีก็ซีด ๆ นักแสดงไม่ค่อยช่วยเท่าไหร่เพราะพังไปกับวิสัยทัศน์เล่าเรื่องด้วย เวลาแต่ละคนปะทุนี่เหมือนเล่นไม่ถูก ผิดที่ผิดทางไปหมดถึงมันจะไม่มีโมเมนต์แบบหลุดจากตัวละครก็เถอะ ไม่ต่างกับฆ่าตัวตายหมู่ในเรื่องเลยด้วยซ้ำ ทว่าทั้งหมดทั้งมวลก็ได้บทพยุงไว้แทบตลอดเวลาเพราะอุดมไปด้วยอะไรให้วิเคราะห์มากมายกับความครอบคลุมของเนื้อหา ที่น่าประหลาดใจกว่าคือการเก็บครบทุกเม็ดในเวลาเพียง 1 ชั่วโมง 20 นาที หนังดราม่าประเภทนี้มักมาด้วยเวลา 2 ชั่วโมง และใช่ว่าจะมีหัวข้ออะไรให้เล่นเยอะอย่างเรื่องนี้ + ไปสุดอย่างเรื่องนี้ด้วยซ้ำ เอาเป็นว่าถ้าชอบบทแซ่บ ๆ การันตีได้ว่าตอบโจทย์แน่นอน หากจะเอาแบบเลิศทุกอย่างคงมีไม่สบอารมณ์กันบ้างกับความไม่มืออาชีพในการสร้างงาน น่าเสียดายอยู่เหมือนกันเพราะวัตถุดิบมันเกรดสูงมาก
MovieMo 