ผลงานล่าสุดของ “แบร์รี่ เจนกินส์” เจ้าของรางวัลออสการ์จาก “Moonlight” ที่การกลับมาของเขาครั้งนี้ยังคงลายเซ็นความ “อ่อนโยน” ในการถ่ายทอดเรื่องราวอย่างเห็นได้ชัด ทว่าความเฉียบคมนั้นถูกบั่นทอนลงไปเล็กน้อยเช่นกัน ยิ่งช่วงแรก ๆ นี่มีตอนนึงที่แทบไม่ต่างอะไรกับฉากบางฉากในละครของช่องหลากสี และมันดูหลุดที่หลุดทางไปหมด พอพ้นฉากนั้นคือลื่นละ สายสัมพันธ์ของพระ-นางนี่น่ารักหอมหวานไม่ต่างกับน้ำผึ้ง และการแสดงคืออย่างปังในขณะที่ไม่เล่นท่ายากเยอะ ทั้งเรื่องมาในทิศทางปลอบโยนคนดูแม้สถานการณ์จะสาหัสขนาดไหนก็ตาม อีกทั้งยังสามารถคง “ธีม” ไว้ได้ด้วยวิสัยทัศน์แบบนี้ ส่วนด้านงานภาพนี่จริง ๆ ก็ยังสวยแหละ แต่มันไม่ได้แฝงอะไรเด่น ๆ ไว้ได้อย่าง “Moonlight” แล้ว เชิงสัญลักษณ์อะไรคือจะเรียกว่าแทบหายแว่บไปเลยก็ได้ อย่างไรก็ตาม เฮียแกยังเก่งด้านตัวละครตามเดิมแหละ ส่วนการหาทางออกอะไรต่าง ๆ กับสถานการณ์นี่รู้สึกว่าเรื่องนี้ค่อนข้างจะหลวม ๆ ลงไปอยู่หน่อย กระนั้นผมก็ยังแนะนำให้ได้ชมกันครับ
