Tag: Fantasy

ผู้กำกับ “กาย ริตชิย์” ยังคงโดดเด่นด้านสไตล์ความกวนโอ๊ยในเรื่องนี้ซึ่งพบได้ในหลาย ๆ ฉาก โดยเฉพาะยามที่ “จีนี่” ปรากฏบนจอ ตัวเพลงมีความร่วมสมัยมาก ฟังแล้วไม่เหมือนหลุดมาจากหนังสมัยก่อนแม้แต่นิดเดียว แน่นอนว่าทั้งไพเราะและชวนเต้นอีกด้วย โปรดักชั่น ซีจี และคอสตูมก็นับว่าดูดีสมกับทุน ส่วนนอกนั้นทั้งเนื้อหากับการกำกับดูออกจะเล่นท่าง่ายแบบเน้นบันเทิงเป็นหลักไปเสียเยอะจน “สาร” ของหนังแท้ ๆ นี่โดนลดทอนไปเยอะมากถึงจะรับรู้อยู่แทบตลอดแหละว่า “แก่น” ของมันคืออะไร

การเกลี่ยบทมีปัญหาชัดเจนระหว่างฝั่ง “ตัวดี” “ตัวร้าย” และ “ตัวรอง” สองอย่างหลังแทบจะแบนเป็นทุ่งนาไปแล้ว ตัวละครวายร้ายอย่าง “จาฟาร์” นี่เหมือนเอามาทำหน้าขึง ๆ ขัง ๆ กับพูดนู่นนี่นั่นร้าย ๆ เข้าว่าซึ่งก็หากให้พูดตามตรงก็ไม่ได้รู้สึกว่าพี่แกน่ากลัวอะไรเลย มิหนำซ้ำยังแลดูตกยุคตามรอย “Dumbo” ไปอีก ยังดีที่แกยังพอมีดีกว่าหน่อย สำหรับตัวละครเสริมแต่ละคนนี่ประดุจว่าเหมือนจะมีอะไรให้พอใช้ขับเคลื่อนได้บ้าง แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ต่างกับมาเข้าฉากให้มันพอมี “ความขัดแย้ง” กับตัวละครอีกฝ่ายเท่านั้น ไม่มีอะไรจะกล่าวกับตัวดีหรือตัวเอกเท่าไหร่เพราะมันก็ดีตามมาตรฐานแหละ

รวม ๆ แล้วได้ความเอนเตอร์เทนในระดับที่น่าพอใจ ทว่าไม่ตราตรึงใจเท่าที่ควร เหมือนงานไว้ดูฆ่าเวลาเสียมากกว่า เฮีย “วิลล์ สมิธ” เสิร์ฟความติ๊งต๊องผสมความน่ารักได้ลงตัวสุด ๆ เชื่อว่าคุณจะหลงรักเฮียในโหมดนี้แน่นอน ขาดเขาไปเหมือนเสน่ห์หนังจะหายไปถึง 70 – 80% เลยแหละ ของเขาแรง

สำหรับการรับชมในระบบ IMAX 3D นั้นเสริมประสบการณ์ได้ไม่มากเท่าไหร่ยกเว้นเรื่องเสียงซึ่งฉากใหญ่ ๆ นั้นจัดเต็มจริง ๆ ถึงจะไม่ขนาดสั่นสะท้านอะไรเบอร์นั้น เพลงก็ก้องกังวานดีครับ ภาพ 3D ค่อนข้างแบน แยกชั้นไม่ชัดเจนเท่าไหร่นัก ดีตรงมีพุ่ง ๆ ออกมาบ้าง ไม่ถึงขั้นหลบ แต่จัดว่าสวยอยู่ครับ

ตัวอย่างภาพยนตร์