ถือว่าเป็นหนังสยองขวัญที่ใช้ “ตุ้งแช่” ได้มีประสิทธิภาพเยอะมากเรื่องหนึ่งถึงมุมกล้องกับการสร้างบรรยากาศหลอน ๆ นั้นออกไปทางธรรมดาเสียมากกว่า และแม้อย่างแรกจะใช้ดีขนาดไหน ผลลัพธ์ในท้ายที่สุดก็ไม่ได้มีอะไรให้จดจำนักนอกจากการออกแบบตัวละคร “หญิงร่ำไห้” กับการที่เรื่องนี้อยู่ในจักรวาลเดียวกันกับ “The Conjuring” ก็เลยเหมือนนั่งดูเก็บเรื่องนี้เพื่อมาเติมเต็มช่องว่างไปซะอย่างนั้น บทก็ตื้นเขิน ตลอดทั้งเรื่องคือแทบไม่มีอะไรเลยนอกจากเจอเหตุการณ์หลอน ๆ วนไปวนมาซึ่งแน่นอนว่ามันกระทบต่อตัวละครด้วย จะเรียกว่ามิติแบนกันหมดแม้แต่ตัวเอกก็ว่าได้
ปัญหาที่ค่อนข้างสาหัสหนีไม่พ้นความ “คลิเช่” ตามสูตรหนังประเภทนี้ที่ต้องมีตัวละครทำอะไรแบบนั้นเป๊ะ ๆ เหมือนหลาย ๆ เรื่องในประเภทเดียวกัน มันกลายเป็นความจำเจซึ่งไม่ได้สร้างความแปลกใหม่ให้กับเรื่องราวไปเลย มาแบบเดาได้ว่าต้องเจอะไรเป็นยังไง ค่อนข้างเสียดายวัตถุดิบความเฮี้ยน กระนั้นตัวงานก็ยังทำหน้าที่ได้โอเคอยู่สำหรับการบีบคั้นก่อนจัดตุ้งแช่ให้ ช่วงแรก ๆ กับองก์สองเล่นโหดอยู่ พอไปเล่นใหญ่ในไคลแมกซ์นี่ดันพังกว่าเดิม แทบไม่ต่างกับ “The Conjuring 2″, “The Nun” ฯลฯ ฟีลเหมือนสู้กับบอสใหญ่ในเกม RPG สายดาร์คแฟนตาซี ความรู้สึกเดียวกันเป๊ะ
ตัวอย่างภาพยนตร์

